ไม่บังคับกิน ดื่ม ยามเจ็บป่วย

 

การไม่ให้คนป่วยดื่มกินสิ่งที่เขาไม่อยากกิน และไม่บังคับให้เขากินหรือดื่ม

รายงานจากติรมิซีย์ในหนังสือ “ญามิอะห์” และอิบนิมาญะห์ จากท่านอุกบะห์ บินอามิร อัลญุหนีย์กล่าวว่า ท่านรอซูล ซล.ได้กล่าวว่า

“อย่าบังคับให้ผู้ป่วย กินหรือดื่ม ถ้าเขาไม่ต้องการ แท้จริง อัลลอฮ์นั้นจะทรงเป็นผู้ให้อาหาร และเครื่องดื่มแก่เขาเอง” (ระดับดี ติรมิซีย์, 2040)

แพทย์บางคนกล่าวว่า เป็นสิ่งที่น่ามหัศจรรย์ และมีประโยชน์มาก และเป็นจริงอย่างที่สุด ในสิ่งที่หะดีษนี้กล่าวมา โดยเฉพาะแพทย์ที่รักษาคนไข้อยู่เป็นประจำ เนื่องจากผู้ป่วยนั้น เมื่อเขาไม่ต้องการกินหรือดื่ม นั่นหมายถึง ร่างกายของเขากำลังยุ่งอยู่กับการต่อสู้โรคร้าย หรือ ธาตุไฟ ของเขากำลังอ่อนแอ ซึ่งในกรณีอย่างนี้ ไม่ควรให้รับประทานอาหาร หรือดื่ม อย่างเด็ดขาด

ความหิว เกิดจาก ความอยากของอวัยวะภายในร่างกาย ที่ต้องการอาหาร เพื่อที่จะได้นำพลังงานที่ได้ไปใช้ทดแทนสิ่งที่สึกหรอไป อวัยวะหลายๆ แห่งในร่างกายจะใช้พลังงานที่มีอยู่จนเกือบหมด หลังจากนั้น กระเพาะก็จะกระตุ้นคนๆ นั้น ทำให้เกิดความหิว เพื่อให้เกิดการรับประทานอาหาร หลังจากนั้นอาหารก็จะผ่านจากกระเพาะไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย ไปยังส่วนที่ใกล้ที่สุดก่อน

เมื่อคนๆ หนึ่งป่วย ร่างกายจะยุ่งอยู่กับการทำ สารพิษ หรือ สิ่งแปลกปลอม ให้สุกงอม (เพื่อจะได้กำจัดออกไป) ทำให้เขาไม่ต้องการอาหาร หรือเครื่องดื่ม ดังนั้น หากผู้ป่วยถูกบังคับให้กินอาหาร พลังงานของร่างกายจึงถูกแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งไว้ย่อยอาหาร อีกส่วนหนึ่งใช้ในการต่อสู้กับโรค (ซึ่งจะเหลือพลังงานน้อยลงไป) ผู้ป่วยก็จะได้รับอันตรายจากการให้กินอาหารนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่เขากำลังป่วยหนัก หรือมีความร้อนน้อยเกินไปในร่างกาย การให้กินอาหาร จะทำให้โรคแข็งแรงขึ้น และนำอันตรายมาสู่ตัวคนไข้ในที่สุด

 

คนป่วยควรจะกินอาหารเมื่อเขาต้องการ เพื่อจะทำให้ความแข็งแรงของเขายังคงอยู่ และต้องพยายามหลีกเลี่ยงสิ่งที่จะทำให้ โรคของเขาเลวร้ายลง คนป่วยควรจะรับประทานอาหารอ่อน ย่อยง่าย มีธาตุระดับกลาง และน้ำผลไม้ เช่น น้ำแอปเปิล น้ำกุหลาบ เป็นต้น ประเภทของอาหารควรเป็น ซุบไก่ ซึ่งมี ธาตุระดับกลาง ผู้ป่วยควรทำให้ร่างกายสดชื่น ด้วยการดูทิวทัศน์ที่สวยงาม และฟังแต่สิ่งดีๆ แพทย์นั้นเป็นเพียงผู้รับใช้ของธรรมชาติ และทำสิ่งที่สอดคล้องกับมัน ไม่สามารถจะขัดขวางธรรมชาติได้

 

เลือดที่ดีนั้น จะให้สารอาหารที่ไปเลี้ยงร่างกายได้ เมือกเสมหะ คือ เลือดที่ยังไม่สุกสมบูรณ์ดี ถ้าในคนป่วยคนใด มีเมือกเสมหะอยู่ในร่างกายของเขามาก และไม่มีการให้อาหารกิน ร่างกายก็จะปรับตัวโดยการทำเมือกเสมหะนั้นให้สุกสมบูรณ์ กลายเป็นเลือดซึ่งจะนำพลังงานนั้นไปให้กับอวัยวะอื่นๆ ในร่างกายต่อไป