รักษาโรคด้วยยาและอาหารที่คุ้นเคย

 

การรักษาโรคทางกายด้วยยาและอาหารที่คุ้นเคย

นี่เป็นหลักการรักษาที่ยิ่งใหญ่และมีประโยชน์มาก ถ้าแพทย์เข้าใจผิดจะทำให้เขานำสิ่งที่เป็นโทษมาให้กับผู้ป่วย โดยที่เขาคิดว่าสิ่งนั้น ๆ ดีสำหรับผู้ป่วย และมีแต่แพทย์ที่โง่เขลาเท่านั้นที่จะให้ยาผู้ป่วยโดยดูจากตำราเพียงอย่างเดียว แท้จริงความเหมาะสมของ ยา และอาหาร ต้องเหมาะสมกับร่างกายของผู้ป่วยที่จะยอมรับได้

ตัวอย่างเช่น พวกเบดูอินที่เร่ร่อนตามทะเลทราย จะไม่ได้ประโยชน์จากการดื่มน้ำเลนูเฟอร์ (ต้นไม้ชนิดหนึ่งขึ้นในน้ำทะเล) น้ำดอกกุหลาบสด และมันจะไม่มีผลต่อร่างกายเขาเลยในทางใดๆ ยิ่งกว่านั้น ยาทั่วๆ ไปที่ใช้กันอยู่ในเมือง หรือใช้กับพวกที่อยู่กันอย่างสุขสบาย ก็จะใช้ไม่ได้สำหรับเขาเช่นกัน ซึ่งก็ได้มีการทดลองมาแล้วในเรื่องเหล่านี้

จากที่เราได้สังเกตและพิจารณาดูการรักษาตามแนวทางของท่านนบี ซล.นี้ เราก็ได้พบว่าทุก ๆ เรื่องจะมีความเหมาะสมกับธรรมชาติของโรคกับแผ่นดินนั้น ๆ และสิ่งที่ทำให้เกิดโรคเสมอ นี่เป็นหลักข้อใหญ่ของหลักการพื้นฐานในการรักษาพยาบาลโรคทั้งปวงที่เราควรต้องปฏิบัติตาม แพทย์ใหญ่ชาวอาหรับท่านหนึ่งชื่อฮาริษ บินกัลดะห์ได้กล่าวว่า “การอดอาหารนั้น เป็นหัวของยาทั้งหมด และกระเพาะนั้นเป็นบ้านของโรคต่างๆ และจงให้ในสิ่งที่ร่างกายของคนป่วยเคยชิน”

และยังมีคำพูดอีกว่า “อัลอะซัม (การอดอาหาร) เป็นยาอย่างหนึ่ง” และอัลอะซัม ???? ? ?? หรือการอดอาหาร ก็คือ การหยุดรับประทานอาหารเพื่อให้เกิดความหิวนั้น สามารถทำให้หายโรคได้ ซึ่งเป็นวิธีที่ดีวิธีหนึ่งในการรักษาคนไข้ที่มีเลือดข้น ดีกว่าวิธีทำให้อาเจียนด้วย นอกจากที่มีการวิตกกังวลกันว่าสภาพคนไข้จะแย่ลงจากสารพิษสะสมในร่างกายมากขึ้น ซึ่งจะทำให้โรครุนแรงขึ้นกว่าเดิม

คำพูดที่ว่า “กระเพาะนั้นเป็นบ้านของโรคต่าง ๆ ” เนื่องจากกระเพาะเป็นอวัยวะรูปร่างกลวงเหมือน น้ำเต้า ประกอบด้วยชั้นต่าง ๆ สามชั้นที่ทำจากเส้นประสาทเล็ก เรียกว่าเส้นใย และปกคลุมด้วยเนื้ออีกชั้นหนึ่ง เส้นใยทั้งสามชั้นนั้นเรียงตัวตามยาวหนึ่งชั้น ตามขวางหนึ่งชั้นและเฉียง ๆ อีกหนึ่งชั้น ที่ปากของมันจะมีเส้นประสาทมาเลี้ยงมาก ส่วนด้านล่างจะเป็นเนื้อมากกว่า ข้างในกระเพาะจะมีเป็นเส้นขนเล็กๆ กระเพาะตั้งอยู่กลางท้องเอียงไปทางด้านขวา
เล็กน้อย มันถูกสร้างมาในสภาพนั้นเนื่องจากวิทยปัญญาของผู้สร้าง ผู้ทรงรู้ยิ่ง มันเป็นบ้านหรือแหล่งของเชื้อโรคต่าง ๆ เป็นสถานที่ ๆ ขบวนการย่อยอาหารได้เริ่มขึ้น ทำให้อาหารที่อยู่ในนั้นสุก เมื่ออาหารออกจากกระเพาะก็จะต่อไปยัง ตับ และลำไส้ต่อไป ส่วนที่เหลือจากการถูกย่อยในกระเพาะ คือ กากอาหาร หรือ เศษอาหาร ที่กระเพาะไม่สามารถจะย่อยได้ อาจจะเนื่องมาจากน้ำย่อยมีน้อยไป อาหารมากไป หรือมันเน่าเสียไป หรือการทำงานของกระเพาะไม่มีการเรียงลำดับที่ดี หรือสาเหตุหลาย ๆ อย่างร่วมกัน สาเหตุเหล่านี้หลายอย่างเราไม่สามารถจะไปเปลี่ยนแปลงมันได้ ดังนั้น มันจึงอยู่กับ
เราตลอดไป ทำให้กระเพาะนั้นกลายเป็นแหล่งรวมสารพัดโรคด้วยเหตุนี้ คล้ายกับว่าผู้กล่าวประโยคนี้หวังให้เราพยายามลดอาหารลงไป ตัดกิเลสลงไปไม่ให้ตามความอยากมากนัก เพื่อป้องกันจากการเกิดเศษอาหารเหลือในกระเพาะ

ส่วนความคุ้นเคยนั้น คือ ธรรมชาติเดิมของมนุษย์ มันเป็นพลังที่แข็งแกร่งมากในร่างกาย จนกระทั่งถ้าหากมีการทดลองเกี่ยวกับตัวคนขึ้นในคนจำนวนหนึ่ง เราจะพบว่าผลลัพท์ที่ได้จะแตกต่างกันไปตามแต่ความคุ้นเคยของร่างกายแต่ละคนนั่นเอง แม้จะดูภายนอกว่าร่างกายเหล่านั้นเหมือนกันก็ตาม

ตัวอย่างเช่น จะพบความร้อนในร่างกายอยู่ถึง สามแบบ ในคนวัยหนุ่มสาว

• แบบแรก คือ ความคุ้นเคยที่จะกินอาหารร้อน ๆ
• แบบที่สอง คือ ความคุ้นเคยที่จะกินอาหารเย็นๆ
• และสาม คือ ความคุ้นเคยที่จะกินอาหารระดับกลาง ๆ ไม่ร้อน หรือเย็นเกินไป

ในคนแบบแรก ถ้าเขาดื่ม น้ำผึ้ง มันก็จะไม่มีอันตรายต่อเขา ในแบบที่สอง ถ้าดื่มเมื่อไรจะมีอันตรายทันที ส่วนในแบบที่สาม ก็จะมีอันตรายเล็กน้อย ดังนั้นความคุ้นเคย หรือความเคยชิน จึงเป็น กฎที่สำคัญ กฎหนึ่งสำหรับการรักษาสุขภาพที่ดี และการรักษาอาการป่วยไข้

ด้วยเหตุนี้การรักษาตามแนวทางของท่านนบี ซล.จึงดำเนินตามความเคยชินในร่างกายของแต่ละคน ในเรื่องอาหาร เรื่องยา และเรื่องอื่นๆ