ทุก ๆ โรคมียารักษา

 

ทุก ๆ โรคนั้นมียารักษา

โดยหลักการแพทย์อิสลามที่มีความเชื่อและความศรัทธาในเอกองค์อัลเลาะห์ (ซบ,) ผู้ทรงเป็นพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ และอัลกุรอ่าน คัมภีร์ซึ่งเป็นธรรมนูญของชีวิต และท่านศาสดานบีมูฮัมหมัด (ซล.) ผู้เป็นแบบอย่างการดำเนินชีวิตทุกมิติ ได้วางหลักการแพทย์สำหรับประชาชาติไว้

ดังมี รายงานจากท่านมุสลิมในหนังสือ “ซอเฮียะห์” จากท่านอบีซุเบร จากท่านญาบิร บินอับดุลลอฮ์ จากท่านนบี ซล. กล่าวว่า

“ทุก ๆ โรคนั้นมียารักษา ถ้าหากยานั้นถูกกับโรค โรคนั้นก็จะหายได้ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ ซบ." (ซอเฮียะห์มุสลิม, 69/2204)

 

ใน “ซอฮีเฮน” จากท่านอะตออ์ จากอบีหุรอยเราะห์ จากท่านนบี ซล. ได้กล่าวว่า

“พระองค์อัลลอฮ์ จะไม่ส่งโรคใด ๆ มา นอกจากจะให้มียารักษาสำหรับโรคนั้น ๆ มาด้วย” (ซอเฮียะห์บุคอรี, 5678)

ในหนังสือ “มุสนัตอิหม่ามอะห์หมัด” มีหะดีษจากท่านซิยาด บินอะลาเกาะห์ จากท่านอุซามะห์ บินชะรีก 

กล่าวว่า ขณะที่ข้าพเจ้าอยู่กับท่านร่อซูลุลลอฮ์ ซล. ได้มีชาวบ้านนอกกลุ่มหนึ่งมาหาท่านร่อซูล ซล. แล้วกล่าวว่า “โอ้ท่านร่อซูลุลอฮ์ ซล. เราต้องมีการเยียวยารักษาด้วยหรือ”

ท่านร่อซูล ซล. กล่าวตอบว่า

“แน่นอน โอ้บ่าวของพระเจ้า ท่านต้องมีการเยียวยารักษา เพราะแท้จริงอัลลอฮ์นั้น ไม่ทรงให้เกิดโรคขึ้นในโลกนี้ นอกจากพระองค์จะให้มีวิธีการรักษามันมาด้วย นอกจากโรค ๆ เดียวเท่านั้น” พวกเขาถามว่า “โรคอะไรหรือ” ท่านนบีตอบว่า “โรคชรา” (ซอเฮียะห์อะห์หมัด, 278/4)

และในอีกคำพูดหนึ่งกล่าวว่า

“พระองค์อัลลอฮ์ จะไม่ทรงให้มีโรคใดเกิดขึ้น นอกจากจะให้มีวิธีการรักษามาด้วย ผู้ที่รู้ก็จะรู้วิธีรักษานั้น ผู้โง่เขลาก็จะไม่รู้วิธีรักษาา” (ซอเฮียะห์อะห์หมัด, 278/4)

ในหนังสือ “มุสนัต” จากหะดีษของท่านอิบนิมัสอูด เป็นหะดีษมัรฟัวอ์ กล่าวว่า

“แท้จริงอัลลอฮ์นั้นจะไม่ส่งโรคลงมา นอกจากพระองค์จะส่งยารักษามาด้วย ผู้ที่รู้ก็จะรู้วิธีรักษานั้น ผู้โง่เขลาก็จะไม่รู้วิธีรักษา” (ซอเฮียะห์อะห์หมัด,413,377/1)

ในหนังสือ “มุสนัต” และ “สุนัน” จากอบีคุซามะห์ เล่าว่า

ข้าพเจ้าได้กล่าวว่า “โอ้ท่านร่อซูลุ้ลลอฮ์ ซล. ท่านเห็นการปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายที่เราได้ทำการปัดเป่าไหม และท่านได้เห็นการรักษาที่เราทำการรักษาหรือไม่ และการป้องกันสิ่งชั่วร้ายที่เราทำการป้องกัน เหล่านั้นเป็นสิ่งที่ต่อต้านกับลิขิตของอัลลอฮ์ ซบ. หรือเปล่า”

ท่านนบี ซล. ตอบว่า

“ไม่หรอก นั่นแหละเป็นลิขิตของพระองค์อัลลอฮ์ ซบ.” (ซอเฮียะห์อะห์หมัด 3/421 หมายเลข 15411,15412,15413)

เราได้รวบรวมหะดีษเหล่านี้ เพื่อเป็นการยืนยันสาเหตุและผลที่ได้รับจากสาเหตุนั้น ๆ เพื่อเป็นการลบล้างสิ่งที่บางคนได้ปฏิเสธมัน มีแนวคิดหลายแนวทางเกี่ยวกับเรื่องนี้

หนึ่ง มีแนวคิดว่า คำพูดที่ว่า “ทุก ๆ โรคนั้นมียารักษา” หมายถึง เป็นความจริงที่กล่าวโดยรวม แม้แต่ผู้ที่ดื่ม ยาพิษ ที่จะเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ก็ตาม และมีหลายโรคที่แม้แต่แพทย์ก็ไม่สามารถจะขจัดรักษามันได้

แต่อย่างไรก็ตาม พระองค์อัลลอฮ์ ซบ. ก็ยังทรงให้มียา หรือวิธีที่จะรักษามันให้หายได้ แต่ความรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นเป็นสิ่งที่มนุษย์ยังไปไม่ถึง และบางครั้งไม่อาจจะไปถึงได้เลยเนื่องจากไม่มีความรู้ใด ๆ ในสิ่งที่ถูกสร้างทั้งหลาย นอกจากจะเป็นความรู้ที่พระองค์อัลลอฮ์ ซบ. ทรงอนุญาตให้เขารู้ได้เท่านั้น

 

ด้วยเหตุนี้เอง ท่านนบี ซล. จึงได้กล่าวว่า

โรคนั้น จะหายเมื่อมันได้ ยา ที่ถูกกับโรคนั้น ๆ ในโลกนี้ไม่มีสิ่งเดี่ยว ๆ นอกจากจะมี สิ่งที่ต้าน หรือตรงข้าม มันอยู่เสมอ และทุก ๆ โรคนั้นก็มี ตัวต้าน ของมันอยู่ ซึ่งสามารถจะนำมาใช้ เป็นยารักษา มันได้

ท่านนบี ซล. จึงได้ผูกพันการหายของโรคไว้กับ ความเหมาะสมพอดี ระหว่าง โรคกับยา ซึ่งเป็นสิ่งที่จำต้องมีเสมอ ไม่ใช่มียาเพียงอย่างเดียวจะเป็นการเพียงพอ และตัวยาเอง ถ้าหากมีฤทธิ์ที่แรงเกินไปหรือมีจำนวนขนาดที่มากเกินไปกว่าตัวโรคเองแล้ว ตัวมันเองก็จะทำให้เกิดเป็นอันตรายหรือเป็นโรคใหม่ขึ้นมาอีก แต่เมื่อมันมีน้อยเกินไปก็ไม่สามารถจะรักษาโรคให้หายได้เช่นกัน

 

ดังนั้น การรักษาโรคจึงมีข้อจำกัด อยู่เสมอ ;

• ถ้าหากยานั้นไม่ถูกกับโรค
• หรือยานั้นไม่พบกับตัวโรคมันก็ไม่หาย
• หรือถ้าเวลาไม่เหมาะสมพอก็ไม่หายเช่นกัน
• หรือถ้าหากร่างกายไม่ยอมรับยานั้น
• หรือร่างกายอ่อนแอเกินกว่าจะทนยาได้
• หรือมีข้อห้ามบางอย่างที่ไม่ให้ใช้ยานั้น

โรคนั้นก็ไม่สามารถจะทำให้หายได้ แต่เมื่อใดก็ตามมีการพบกัน มีการทำปฏิกิริยากันอย่างเหมาะสมระหว่าง ยา กับ โรค โรคนั้นก็จะหายได้ ด้วยอนุมัติของพระองค์อัลลอฮ์ ซบ.

ดังจะขออธิบายในเรื่อง สารพิษก่อโรค จาก กรณีการประกอบศาสนกิจ การทำฮัจย์ ที่แฝงเร้น ด้วยการรักษาสุขภาพ เป็นแนวทาง ดังนี้ >> โปรดติดตาม >>